Galeria FF (Forum Fotografii) powstała z inicjatywy niżej podpisanego w grudniu 1983 r. przy Dzielnicowym Domu Kultury Łódź-Widzew, gdzie działała do czerwca 1989 roku.
     W grudniu 1989 r. Galeria wznowiła działalność pod patronatem Łódzkiego Domu Kultury, uzyskując korzystniejszą lokalizacje oraz znaczną poprawe warunków ekspozycyjnych i organizacyjnych.
     Program galerii ściśle związany jest z aktualną sytuacją kultury i kondycją środowiska artystycznego.Burzliwe przemiany polityczne zachodzące w Polsce w latach 80-tych ze szczególną ostrością ujawniły (od dawna juź wyczuwalny) kryzys formacji modernistycznej, odnoszący się do całości kultury, a wyjątkowo silnie do obszaru sztuki. Towarzyszące temu załamanie awangardowych hierarchii wartości i związanych z nimi strategii twórczych wywołało niezwykłe zróżnicowanie indywidualnych poszukiwań artystycznych. Pewną ich część, zależną od szerokości rozumienia samego terminu, można określić postmodernistycznymi. Szereg innych, trudnych dzisiaj do klasyfikacji, obrazuje świadomość czasu, a jak można przypuszczać odnajdzie swoje miejsce i rangę po dokonaniu się procesu kształtowania nowej formacji kulturowej.
      Na tym tle Galeria FF stawia sobie za zadanie szeroką i wielowątkową prezentacje współczesnej twórczości realizowanej za pomocą (lub z udziałem) tworzywa fotograficznego. Galeria przyjmując za metode pracy organizowanie wystaw autorskich, monotematycznych lub obrazujących indywidualną ewolucje postawy twórczej - dąży do ukazania współczesnej fotografii jako żywego i waźnego elementu kultury; elementu w równym stopniu opisującego jak kształtującego kulture.
      W zorganizowanych dotychczas ponad stu wystawach Galeria zaprezentowała większość najwaźniejszych tendencji polskiej fotografii oraz szereg najwybitniejszych jej twórców.
      W początkowym okresie działalności Galerii w realizowanych wystawach silnie zaznaczył się nurt krytyczny w stosunku do sytuacji politycznej i społecznej. Tematyka ta występowała w wystawach Zdzisława Pacholskiego, Anny Bohdziewicz, Bogdana Sarwinskiego czy Zbigniewa Sejwy. W późniejszym okresie, w miare stabilizowania się sytuacji politycznej, w programie galerii na plan pierwszy wysunęły się tendencje intermedialne i klimat postmodernistyczny. Wymienić tu warto postawy Leszka Golca, Andrzeja Janaszewskiego czy Włodka Krzeminskiego jako bardzo charakterystyczne - u wielu innych zaś wspomniany klimat stanowił istotny element nadający charakter wypowiedzi artystycznej.
      Galeria zaprezentowała także dorobek aktyenych w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych klasyków polskiej fotografii:Zofia Rydet, Jerzy Lewczynski, Stefan Wojnecki i Józef Robakowski.
      Ważny dla współczesnej kultury nurt powrotu do sacrum i poszukiwań metafizycznych ujawnił się w wystawach Andrzeja Różyckiego, Andrzeja Brzezinskiego i Tomasza Sobeckiego.
      W modnym i aktualnym nurcie fotografii inscenizowanej zrealizowane były wystawy Grzegorza Przyborka, Stefana Wojneckiego, Zbigniewa Tomaszczuka oraz Witolda Wegrzyna.
      Galeria zaprezentowała również dorobek typowych indywidualistów, trudnych do umieszczenia w wymienionych nurtach: Wiesława Brzóski, Wojciecha Niedzielko, Piotra Tomczyka, Bolesława Stachowa czy Wiesława Barszczaka ... .
      Na szczególne podkreślenie w kształtowaniu programu galerii zasługuje wyraźnie zarysowująca się linia faworyzowania tendencji intermedialnych - łączących fotografie z innymi rodzajami kreacji w spójną całość - co pozwala ujrzeć fotografie jako jeden z elementów współczesnych działan plastycznych - czy szerzej ujmując sprawe - działan artystycznych; nie zaś jako izolowaną, zamknietą w "getcie" dziedzine. Realizacje takie zaprezentowało szereg znanych powszechnie artystów: Marcin Berdyszak, Jerzy Grzegorski, Wiesław Brzóska, a ostatnio Edward Łazikowski i Zbigniew Treppa.
      Najmłodsze pokolenie polskich fotografów miało okazję przedstawia swoje dokonania w szeregu wystaw; wymienić warto najciekawszych autorów: Sławomir Barcik, Irena Nawrot, Konrad Kuzyszyn, Danuta Kuciak, Rafał Magierski, Tomasz Michałowski a ostatnio Sławomir Kubala
      Problematyce młodej fotografii poświecona była duża wystawa zbiorowa pt. ZMIANA WARTY zrealizowana w 1991 roku (przy współpracy Krzysztofa Jureckiego) - wystawa analizująca zmiany stylistyczne w fotografii polskiej wnoszone przez najmłodsze pokolenie artystów posługujących się fotografią.
      Ostatnią wiekszą realizacją Galerii FF była wystawa pt. KONSTELACJA zorganizowana z okazji dziesiątej rocznicy powstania galerii. Mimo historycznej okazji wystawa nie miała stricte historycznego charakteru. Poniewaź głównym zadaniem galerii jest obserwacja najbardziej aktualnych tendencji, postanowiłem z takim samym założeniem skonstruować wystawę rocznicową.
Opierając się o autorów, którzy wcześniej prezentowali swoje wystawy indywidualne w Galerii FF do wystawy KONSTELACJA zaprosiłem tych, których twórczość uznałem za najistotniejszą dla współczesnego obrazu polskiej fotografii związanej z nurtem multi- czy intermedialnym. Na wystawe składały się więc prace 29 autorów, zarówno aktywnych do dziś "klasyków" dziedziny np. Zofii Rydet, Stefana Wojneckiego, Józefa Robakowskiego; poprzez prace autorów średniego pokolenia - po prace najmłodszych, ale już ukształtowanych artystów skupionych w ośrodkach łódzkim, poznańskim czy lubelskim. W ten sposób wystawa, nie wyczerpując tematu, stanowiła szeroki przegląd najbardziej współczesnych poszukiwań twórczych polskich artystów związanych z fotografią.
      Premiera wystawy miała miejsce w grudniu 1993 roku w Łódzkim Domu Kultury, natomiast w kwietniu 1994 roku wystawa została zaprezentowana w Instytucie Kultury Polskiej w Berlinie.
      Pozytywne opinia środowiska artystycznego i krytyków, skłoniła Ministerstwo Kultury i Sztuki RP do włączenia wystawy KONSTELACJA do obchodów Dni Polskich w Bawarii w 1995 roku. Dostowując wystawę do rangi imprezy i powierzchni ekspozycyjnej znacznie ją rozszerzyłem i uzupełniłem (550 m²). Pod nazwą KONSTELACJA 2 wystawa była eksponowana na Uniwersytecie Maksymiliana w Monachium oraz w Galerii Ratusza Miejskiego w Landshut - w październiku '95. W takiej formie wystawa stała się największa w historii prezentacją polskiej fotografii artystycznej na terenie Niemiec.
      Dla zaznaczenia piętnastej rocznicy działalności, w grudniu 1998 roku, galeria zorganizowała ogólnopolską, problemowej wystawy fotografii pt. FOTOGRAFIA i PRZESTRZEŃ. W oparciu o prace piętnastu najwybitniejszych polskich artystów posługujących się tworzywem fotograficznym, wystawa przeanalizowała problem wzajemnych relacji między przestrzenią i fotografią. (Temat rudymentarny w skali światowej.) Współkomisarzem wystawy był Lech Lechowicz, on także jest autorem publikowanego w katalogu wystawy eseju, wprowadzającego w tytułowy problem. Wystawie, podobnie jak poprzednim, towarzyszył starannie opracowany katalog. Po premierze w ŁDK w następnym roku wystawa "Fotografia i Przestrzeń" była prezentowana w BWA w Jeleniej Górze oraz w Galerii Pustej Górnośląskiego Centrum Kultury (Katowice).